GRUPA STARSZAKÓW zajęcia 22 (22.04.20.r.)

GRUPA STARSZAKÓW, 21.04.2020, 20:07
  1. 04. 2020

Temat: Tyle stóp, tyle kroków… – mierzymy.

Drodzy Rodzice, Wasze dziecko będzie sprawnie mierzyć linijką i używać związanego z tym nazewnictwem (metry, centymetry), gdy będzie w pierwszej, a nawet drugiej klasie szkoły podstawowej. Już teraz jednak możecie pomóc mu rozwijać te kompetencje. Pomogą w tym odpowiednie zabawy.

Na początek proponuję dwa doświadczenia, które sprawdzą zdolność dziecka do myślenia operacyjnego (za prof. Edytą Gruszczyk – Kolczyńską)

 

  1. Papierkowe doświadczenie

Połóż przed dzieckiem trzy paski papieru tej samej długości (ok. 20 cm). Poproś, by sprawdziło, czy wszystkie paski są takiej samej długości. Teraz niech złoży jeden z nich w harmonijkę (możesz mu w tym pomóc). Porównajcie teraz długości pasków. Zapytaj dziecko, czy skoro jeden pasek jest złożony w harmonijkę , a pozostałe nie, to czy długość pozostałych jest taka sama? Akceptuj każdą odpowiedź. Kolejny pasek zwińcie w rulonik – porównajcie długość paska prostego i zwiniętego w rulonik. Zapytaj dziecko, czy oba mają tę samą długość.

 

  1. Sznurkowe doświadczenia

Przygotuj dwa kawałki sznurka o długości ok. 25 cm każdy. Poproś dziecko, by sprawdziło, czy sznurki są tej samej długości. Jeśli stwierdzi, że nie, daj mu nożyczki i poproś , by przycięło je do tej samej długości. Jeden sznurek zwińcie w kłębuszek, a drugi połóżcie prosty obok zwiniętego. Zapytaj, czy sznurki które przy nim leżą są tej samej długości.

 

UWAGA!

Jeśli dziecko stwierdzi, że pasek złożony w harmonijkę lub zwinięty w rulon jest krótszy od tego prostego, a zwinięty sznurek krótszy od wyprostowanego to znaczy, że jego myślenie jest na tzw. poziomie przedoperacyjnym, czyli potrzebuje jeszcze czasu i dodatkowej porcji doświadczeń, związanych z mierzeniem.

 

Zabawy:

 

  1. Kto jest wyższy?

Na początek spróbuj z dzieckiem „na oko” zmierzyć wszystkich domowników. Ustalcie, kto jest najwyższy, kto niższy, a kto najniższy.

 

  1. Jestem wyższy/niższy

Spróbuj porównywać wzrost swój i dziecka do przedmiotów z Waszego najbliższego otoczenia, np.: „Ja jestem niższa od szafy, ty jesteś niższy od komody”, „Stół jest niższy ode mnie, ale wyższy od twojego brata”…itd. Możecie się tak bawić także na podwórku, w lesie, na spacerze…

 

  1. Pomiar wzrostu

W wielu domach rodzice systematycznie zaznaczają wzrost dziecka np. na ścianie, lub framudze drzwi. Jeśli ty też to robisz, przeanalizuj wspólnie z maluchem dotychczasowe pomiary. (Do tej analizy możecie użyć zdjęć, robionych np. w tym samym miejscu) Zastanówcie się, kiedy był niski, niższy, wyższy. Chodzi o to aby osłuchał się z terminami: niski, wyższy, najwyższy, itp.

 

  1. Najkrótszy – najdłuższy

Przygotujcie 10 pasków kolorowego papieru o różnej długości (od 1 do 10 cm), szer. ok. 1 cm. Poproś dziecko, aby ułożyło je od najkrótszego do najdłuższego lub od najdłuższego do najkrótszego. Naklejcie na karton płotek z pasków, który powstał w ten sposób i ozdóbcie każdy      z paseczków. Jeśli wasza pociecha nie wykorzysta ich wszystkich, przyklejcie płotek z tylu pasków, ile zdołał ułożyć. Nie zapomnij go pochwalić za wytrwałą pracę.

 

  1. Stopa za stopą

To jeden ze starodawnych sposobów mierzenia odległości. Ustawiaj stopę za stopą i wspólnie z dzieckiem liczcie kolejno dostawiane stopy. W ten sposób możecie zmierzyć długość salonu, kuchni, korytarza, a nawet ogrodu, czy piaskownicy. Możecie poprosić o dokonanie pomiarów wszystkich domowników. Czy wyniki wyszły wam takie same? Dlaczego różne? (pozwól zastanowić się dziecku, nie podawaj mu gotowej odpowiedzi).

Zapiszcie swoje pomiary, np:

 

Dł. salonu  …………………..(wpisz liczbę) stóp …………………..(wpisz imię dziecka)

Dł. dywanu…………………….. stóp ………………………………….

 

  1. Krok za krokiem

Zmierzcie, ile kroków jest np. od końca waszego płotu do domu, lub między jedną ławką w parku, a drugą… Ile z kuchni do łazienki, ile od drzwi do łóżka w sypialni…itp. Jeżeli w zabawie biorą udział także inne dzieci, wyniki pomiaru będą oczywiście różne. Poproś maluchy, aby swoje wyniki pomiaru mówiły ci do ucha. Pięcio-, sześciolatki mogą mieć jeszcze problem, by zrozumieć pojęcie dokładności pomiaru.

 

  1. Zabawkowe miary

Stwórzcie razem z dzieckiem wasze narzędzia pomiarowe. To może być np. drewniany klocek, długopis… Teraz wystarczy sprawdzić ile klocków czy długopisów (czyli długości) ma półka na zabawki, dywan czy książka. A teraz spróbujcie zmierzyć te same przedmioty różnymi miarkami. Dlaczego wyniki są różne?

 

  1. Czym mogę to zmierzyć?

Po serii zabaw z dawnymi sposobami mierzenia długości pora na czasy nam współczesne. Pokaż dziecku narzędzia do pomiaru długości, których używa się dzisiaj: linijkę, miarkę budowlaną, metrówkę, może masz w domu miarkę krawiecką…? Zwróć jego uwagę na to, co łączy te narzędzia – zapisane jednostki (centymetry). Wyjaśnij, jak prawidłowo posługiwać się miarką- powiedz, że podczas mierzenia musi być naprężona i pokaż zero, czyli miejsce, od którego zaczynamy mierzyć. A teraz mierzcie i zapisujcie co tylko się da!

 

  1. Karta pracy, cz. 4, str. 7

Olek i Ada zastanawiają się, która tasiemka jest dłuższa. Zastanów się, jak można to sprawdzić?

Pokoloruj tasiemkę lub ozdób ją wesołymi wzorkami.

Dokończ rysowanie kurcząt wg wzoru. Pokoloruj trzecie kurczątko, licząc od prawej strony.

 

Zadania dla chętnych (do wydruku): wybrane zdjęcie aby wydrukować, należy pobrać na komputer kopiując obraz danego zdjęcia na pulpit lub do dokumentu word.

 

NASZE DZIAŁANIA