GRUPA STARSZAKÓW – zajęcia 1-5 (23-27 marca)

GRUPA STARSZAKÓW, 27.03.2020, 00:00

Zajęcia 5   27.03.2020

Witam, Was Kochane Starszaki!

Wiosna w pełni, pogoda piękna! Jeśli możecie – zachęcam Was dziś do wyjścia do lasu, na podwórko… Ale zanim słoneczko wypije ostatnią kropelkę rosy i zrobi się cieplej zachęcam Was do zabawy:

1.Rodzice lub starsze rodzeństwo: podajcie dzieciom słowa, związane z tematyką tego tygodnia, poproście, aby dzieci ułożyły z nimi zdania, np.: deszcz, słońce, wiosna, pogoda, marzec…

Zachęcam do zapisania wymyślonych przez dziecko zdań.

2.Wyjrzyjcie przez okno… Co możecie powiedzieć o dzisiejszej pogodzie?

– czy niebo jest zachmurzone?

– czy pada deszcz, śnieg, grad?

– czy wieje wiatr? Czy wiatr jest silny?

– czy dziś jest ciepło?

Niestety, żeby to określić, dzieci muszą wyjść na dwór;  aby  określić temperaturę, jaka jest na zewnątrz, bez wychodzenia z domu potrzebujemy termometru. Jeśli jest możliwość to proszę dziecku pokazać termometr zaokienny i w skrócie przedstawić mu jego działanie.

3.Przygotujcie teraz małe karteczki (mogą to być karteczki do notatek, ale też pocięty karton). Spróbujcie ustalić i narysować symbol każdego składnika pogodowego (deszcz, wiatr, śnieg, grad, zachmurzenie, temperatura, burza)…

Jak narysujecie, że pogoda jest deszczowa?, a słoneczny dzień?, a jak narysujecie zachmurzenie?…

Uruchomcie wyobraźnię…

4.Otwórzcie teraz Wasze karty pracy (fioletowe), na stronie 48.

Tam właśnie Ada i Olek wykonali swój własny kalendarz pogodowy. Obserwowali pogodę przez tydzień. Co możecie powiedzieć o pogodzie jaka towarzyszyła dzieciom?

Na stronie obok jest taki sam kalendarz do wypełnienia przez Was… zachęcam, abyście od poniedziałku zaczęli własne obserwacje pogodowe i uzupełnili kalendarz pogody własnymi rysunkami.

5.Jeśli Rodzice uznają, że możecie już wyjść na spacer, to ubierajcie się szybciutko i biegnijcie. Podczas spaceru poobserwujcie przyrodę. Poszukajcie oznak wiosny: topniejącego śniegu, pierwszych pączków na drzewach, pierwszych źdźbeł nowej trawy, zapachów wiosennej przyrody, zwierząt, ptaków, owadów.

6.. Rodzice: wykorzystajcie spacer do edukacji matematycznej. Zadawajcie dzieciom pytania: które drzewo jest najwyższe, które ma najgrubszy pień, które ma najwięcej konarów, ile drzew lub krzewów znajduje się na lewo od ciebie, ile na prawo, policz kamyki na ścieżce, pierwsze pączki…

Propozycje na weekend (dla chętnych):

Zabawa językowa:

„Czy znasz roślinę/kwiat/warzywo/owoc na literę…”, „Wymień wszystkie rośliny, jakie znasz, na literę »u«, »k«, »n« itd.”

Zabawy badawcze:

  • Badanie zjawisk: parowania, skraplania.

Ćwiczenie 1.

Rodzic wcześniej położył na parapecie okna, w nasłonecznionym miejscu, płaski talerz z wodą . Dzieci obserwują, co pozostało na talerzu. R. pyta:

− Co się stało z wodą?

− Czy woda to ciecz, czy ciało stałe?

− W co zamienia się woda?

Wniosek: woda wyparowała pod wpływem ciepła.

Ćwiczenie 2.

  • Rozmowa na temat chmur.

− Dlaczego chmury mają różne kształty? R. pokazuje zdjęcia chmur, np.: cumulusów (towarzyszą słonecznej pogodzie), cirrostratusów (zapowiadają zmianę pogody na gorszą), cumulonimbusów (przynoszą pogodę deszczową) i innych.

Dzieci przypominają, jak powstają chmury.

Wniosek: chmury powstają, gdy para wodna styka się z zimnym powietrzem. Woda paruje z rzek, jezior, mórz, roślin, zwierząt, ludzi, zamieniając się w maleńkie, niewidoczne gołym okiem, kropelki, które rozprzestrzeniają się w powietrzu. Unoszą się coraz wyżej, wyżej, a tam wysoko jest chłodniej. Kropelki łączą się ze sobą, tworząc chmury.

Ćwiczenie 3.

  • Rozmowa na temat deszczu.

− Jak wyglądają chmury, gdy pada deszcz?

− Jaki może być deszcz?

− Jakie znacie rodzaje deszczu? (Mżawka, kapuśniaczek, ulewa, nawałnica).

− Jak oznaczylibyście graficznie rodzaje deszczu?

Wniosek: schłodzona para wodna skropliła się. Kropelki wody zawarte w chmurach, schłodzone, skraplają się i spadają na ziemię w postaci deszczu. W czasie zimy niska temperatura sprawia, że zamiast deszczu pada śnieg.

Ćwiczenie 4.

  • Rozmowa na temat wiatru.

− Po czym poznajemy, że wieje wiatr?

− Czy wiatr zawsze jest zimny?

− Jak możemy określić, skąd wieje wiatr?

  •  Wykonanie wskaźnika służącego do określenia kierunku wiatru. Dzieci dostają rurki do napojów. Wycinają z bibuły wąski pasek i z pomocą R. mocują bibułę do rurki za pomocą małej pinezki lub szpilki.
  • Sprawdzanie, z którego kierunku wieje wiatr. Dzieci ze wskaźnikami wychodzą na podwórko. Podnoszą ręce ze wskaźnikami do góry i obserwują, w którą stronę odchyla się bibuła.

Wniosek: wiatr wieje z przeciwnego kierunku niż ten, w którym wychyla się bibuła. Wiatr może wiać bardzo delikatnie, ale i gwałtownie; w zależności od tego różnie go nazywamy. Mamy bryzę – lekki wiatr od morza; wichurę – wiatr wiejący bardzo silnie; huragan, który wyrywa drzewa z korzeniami, zrywa dachy domów, powoduje, że morze wdziera się w głąb lądu (sztorm). Tornado, najniebezpieczniejsze zjawisko, pojawia się w postaci trąby powietrznej poruszającej się z wielką szybkością i niszczącej wszystko na swojej drodze.

Link do strony, na których dzieci mogą rozwiązywać zadania na komputerze:

http://portal.scholaris.pl/resources/run/id/112661

Link do strony, na której dzieci mogą obejrzeć program „Budzik”, o wiośnie:

https://www.youtube.com/watch?v=b6K4yDMGe1w

Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie, życzę spokojnego weekendu, zostańcie w domach. W poniedziałek zapraszam po nową porcję materiałów do ćwiczeń dla naszych dzieci.

DZISIEJSZA RELACJA

DODATKOWE AKTYWNOŚCI WEEKENDOWE

 

Zajęcia 4   26.03.2020

Jak się dziś macie? Zostajecie w domu? To bardzo dobrze! Tak trzymać!

  1. Dziś proponuję Wam zabawę z piosenką: „Wiosenne buziaki”. Poproście rodziców o odtworzenie piosenki. Możecie wysłuchać jej kilkakrotnie, zapraszając do tańca młodsze lub starsze rodzeństwo… A może mama da się zaprosić do walca? Tak, tak, ta piosenka to walc, tańczymy go w parach, w kółeczko, jak motyle na łące, lekko i zwiewnie… Jeśli rodzice się zgodzą, możecie nagrać wspólnie krótki filmik na którym pokażecie jak tańczycie…

Piosenkę można znaleźć na You Tube pod tytułem ” Wiosenne buziaki”

Kiedy już zmęczycie się tańcem spróbujcie odpowiedzieć na pytania:

– O czym jest ta piosenka?

– Po czym poznajemy, że przybyła wiosna?

– Co robią zwierzęta, kiedy dni stają się coraz cieplejsze?

– Jaki nastrój ma piosenka?

Pamiętajcie, aby odpowiadać pełnym zdaniem.

2. Znajdźcie dwa przedmioty, które kojarzą Wam się z wiosną i zimą. Może to być kartonik w określonym kolorze (np. dla wiosny zielony, dla zimy niebieski), lub inne przedmioty…

Mama lub tato niech dotykają symboli pór roku, a Wy w tym czasie musicie podać przykład tego, co Wam się z nią kojarzy… Ale uwaga! Rodzice, niech to będzie dla Waszych dzieci zaskoczenie, dotknijcie trzy razy z rzędu wiosny, a potem jeden raz zimy… niech to będzie dla nich nieprzewidywalne…

3. Poproście Rodziców, aby pomogli Wam nauczyć się pierwszej zwrotki i refrenu naszej nowej piosenki:

I.Już rozgościła się wiosna,

słońce i kwiaty przyniosła.

Huśta się lekko na tęczy,

 motyle i ptaki ślą wiośnie buziaki.

Ref.: Hop, hop, raz, dwa, trzy,

tańczymy z wiosenką ja i ty.

Nawet gdy z burzy wiosenny deszcz,

to tylko radośniej tak tańczyć przy wiośnie.

Hop, hop, raz, dwa, trzy,

bzyczą już pszczoły i kwitną bzy.

A całe miasto całusy śle,

bez wiosny było tu źle.

II.Słońce rozdaje promyki,

gonią się w lesie strumyki.

Mrówki zaczęły porządki,

a grube ślimaki ślą wiośnie buziaki.

Ref.: Hop, hop…

III. Kwiaty swe płatki umyły

  i świeże stroje włożyły.

Budzą się wszystkie zwierzaki.

Kociaki i psiaki ślą wiośnie buziaki.

Ref.: Hop, hop…

 

4. Jeśli ktoś nie wykonał jeszcze to proszę dziś: Karty pracy (fioletowe), cz. 3, str. 44-46

5. Zabawa badawcza dla chętnych:

 „ Jak powstają deszczowe chmury?”

Przed zabawą należy zasłonić okna i przygotować wszystkie potrzebne materiały i przybory. (Szklane naczynie, talerz, kostki lodu, wrząca woda, latarka) W czasie doświadczenia należy zachować szczególną ostrożność ze względu na bezpieczeństwo poparzenia gorącą wodą.

Przelanie wrzącej wody do szklanego naczynia. Nakrycie naczynia talerzem. Ułożenie kostek lodu na talerzu. Obserwowanie naczynia podświetlonego latarką (przy zgaszonym świetle).

Para wodna unosi się do góry, tak jak parują kałuże i inne zbiorniki wodne w ciepłe dni. Kostki lodu ochładzają parę wodną. Ona, stykając się z chłodnym powietrzem, tworzy chmury.

Chmura występuje w powietrzu w postaci kropelek wody lub kryształków lodu. Często chmurę tworzy mieszanina kryształków lodu i kropelek wody. W poszczególnych chmurach mogą występować krople deszczu, śnieg, grad. Chmury są przenoszone prądami powietrza nad różne obszary, nad którymi zalega powietrze o różnej wilgotności. W związku z tym obserwujemy często zjawisko zanikania chmur (wyparowują) lub ich narastania. W rezultacie obraz chmur na niebie stale się zmienia. Chmury mają różną budowę. Biorąc pod uwagę kryterium fizycznej budowy chmur, wyróżniamy chmury: wodne, lodowe i mieszane. Ze względu na wysokości, na jakich notuje się występowanie chmur, wyróżnia się chmury niskie, średnie i wysokie.

6. Zabawa: „Kreatywne rysowanie”

Poproście rodziców, aby narysowali Wam na kartonie chmurę… Waszym zadaniem jest tak ją przekształcić (dorysować elementy), aby otrzymać obrazek znanego przedmiotu, zwierzęcia, rośliny… Uruchomcie wyobraźnię i bawcie się dobrze.

Czekam na filmiki i zdjęcia. Ściskam Was bardzo mocno… Tęsknię…

ALE PILNIE PRACUJECIE PODZIWIAMY I BARDZO SIĘ CIESZYMY

dav

 

 

Zajęcia 3      25.03.2020

Witam Was, Kochane Starszaki,! Jak Wam się podobało wczorajsze spotkanie z Panią Wiosną? Może zechcecie do mnie zadzwonić i mi o tym opowiedzieć? Z wielką przyjemnością z Wami porozmawiam.

Dziś zapraszam Was do Krainy  Matematyki…

Wiersz Marii Terlikowskiej: „Kolorowe koła”

 

Spójrzcie uważnie dookoła,                                                          Ojej, przepraszam, omyłka.

wszędzie są kule i koła.                                                                 To już nie bańka – to piłka.

Kół co niemiara,                                                                            Tu mamy kulę armatnią,

kul co niemiara.                                                                             niemodną wprawdzie ostatnio.

Jest koło! Tarcza zegara.                                                               Sypią się kule, kuleczki,

Wesoło koła turkocą                                                                     wiśnie, a może porzeczki.

pod starodawną karocą.                                                                Nitka, na nitce kulki.

Na drogach świecą się jasno,                                                        Czyje korale? – Urszulki.

błysną i gasną,                                                                               Balon

błysną i gasną.                                                                               to kula z gondolą.

Lećmy! Państwo pozwolą.

A tutaj koło przy kole:                                                                  W balonie było przyjemnie,

wagon, semafor – to kolej.                                                            lecz pora wracać na Ziemię.

A kiedy kół jest tak dużo,                                                             Noc właśnie Ziemię otula.

po prostu pachnie podróżą.                                                           A Ziemia – to co? Też kula. (…)

 

Kulę każdy nadmucha –

od babci do malucha.

Zrobimy z mydła pianę

i będą bańki mydlane.

 

Wyjaśnianie znaczenia słów niezrozumiałych: gondola, semafor, staroświecka.

 

– Jakie przedmioty w kształcie koła, zostały wymienione w wierszu?

– Jakie przedmioty w kształcie kuli zostały wymienione w wierszu?

– Dzieci, pobawcie się teraz w detektywów… pospacerujcie po Waszym domu i spróbujcie odnaleźć jak najwięcej przedmiotów, które są w kształcie koła i w kształcie kuli. Posegregujcie je. Zachęcam do sfotografowania efektów Waszych poszukiwań.

 

– Drodzy Rodzice, pomóżcie swoim dzieciom określić różnice między kulą i kołem. Powinny dojść do wniosku, że koło jest płaskie, prawie go nie czują między dłońmi. Natomiast kula  zajmuje już trochę miejsca (przestrzeni), nie jest płaska jak koło.

 

– Dzieci: odrysujcie płaski talerzyk na kartonie, wytnijcie go. Następnie rzućcie  kartonowe koła na podłogę (one upadają i leżą).  Następnie rzućcie na podłogę piłkę w kształcie kuli. Spróbujcie określić: Jak spada koło z papieru, co się dzieje z piłką – kulą po rzuceniu nią na podłogę? (ona – jak większość kul – odbija się i turla).

 

– Rodzice: Napiszcie wyrazy KULA, oraz KOŁO, poproście dzieci o ich odczytanie. Przyporządkujcie wyraz do odpowiedniej grupy przedmiotów, znalezionych w Waszym domu.

 

– Dla tych, którzy jeszcze nie wykonali: karta pracy (fioletowa), cz. 3, nr 50

 

Dla 6-latków: karta pacy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, str. 43. Napiszcie literkę C i c. Najpierw po śladzie, potem samodzielnie.

 

– Jeśli macie ochotę to stwórzcie portret Pani Wiosny. Możecie wykorzystać dowolną technikę i materiał plastyczny: kredki, farby, wyklejanka, wydzieranka… życzę Wam dobrej zabawy!

REALIZACJA DZISIEJSZYCH PROPOZYCJI

I NA DESER SMACZNE WYPIEKI 

 

 

Zajęcia 2.       24.03.2020

 

Kochane Starszaki!        

Wiosna już na dobre gości w naszym kraju. Jest jeszcze trochę chłodno… no ale przecież: „W marcu, jak w garncu”…

Dziś zapraszam Was na spotkanie z Panią Wiosną, która znów zgodziła się na spotkanie czytelnicze! Podobno zmieniła fryzurę, a przeczyta opowiadanie o.. MAŁYM MISIU!

Drodzy Rodzice poszukajcie dziś na swoim koncie facebookowym  Misiowej Mamy… Na jej stronie o godz. 13.00 dzieci będą miały możliwość spotkania się z Panią Wiosną, na żywo.

Zadania dla 6-latków:

– Karta pracy: „Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby”, cz.2, str. 40 – 41

– Obejrzyjcie ilustrację.

Co robi tata?

Dlaczego Ada zasłania oczy?

– Spróbujcie podzielić słowo „cebula” na sylaby, potem na głoski. Spróbujcie określić, czy jest to spółgłoska, czy samogłoska.

– Razem z rodzicami poszukajcie jak najwięcej słów zaczynających się głoską „c”, jeśli macie ochotę, możecie je zapisać na kartce (z pomocą rodziców lub samodzielnie),a kartkę sfotografować.

– Wykonajcie polecenia na stronie 40-42.

– Wspólnie z rodzicami przeczytajcie tekst na stronie 42.

Rodzice, oczywiście nie wszystko musi być wykonane od razu. Pracę możecie rozłożyć na cały dzień, lub według chęci Waszych dzieci :)

Zadanie dla chętnych:

Załóż w domu hodowlę szczypiorku. Możesz do tego wykorzystać słoik z wodą lub doniczkę           z ziemią. Rodzice na pewno ci pomogą. Jeśli chcesz, załóż dziennik obserwacji, w którym możesz dokumentować wzrost roślinki. Zachęcam do fotografowania Waszych hodowli.

Pozdrawiam serdecznie!

 

TAK REALIZOWAŁY PRZEDSZKOLAKI POWIERZONE ZADANIA

Zajęcia 1      23. 03. 2020

 

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby „W marcu jak w garncu”.

 

 

„W marcu jak w garncu” mawiamy, kiedy chcemy powiedzieć, że trudno przewidzieć marcową pogodę. Jest bardzo zmienna. To pada śnieg, to deszcz, to słońce grzeje radośnie, to znowu kulki gradu lecą z nieba na zadarte głowy przechodniów. Kto tę pogodę tak wymieszał? – zapytacie. W bajce znajdziecie odpowiedź.

Dawno, dawno temu żył sobie król, który miał cztery córki: Wiosnę, Lato, Jesień, Zimę. Każda posiadała dar sprowadzania innej pogody. Wiosna rozgrzewała ziemię ciepłym wiatrem, Lato promieniało słońcem, Jesień moczyła deszczem, a Zima sypała śniegiem garściami. Siostry mieszkały wraz z ojcem, królem, w Pałacu Czterech Pór Roku. Zajmowały odległe skrzydła budynku i unikały się wzajemnie, ponieważ nie przepadały za sobą. Ogromnie się różniły. Na domiar złego wszystkie miały to samo marzenie: każda pragnęła objąć tron po ojcu, królu, i władać pogodą na Ziemi. Niestety, tron był tylko jeden. Gdy król się zestarzał i śmierć zabrała go do krainy umarłych, między siostrami rozgorzał spór. To jedna, to druga zasiadała na tronie, ale żadna długo na nim nie pozostała. Wraz ze zmianą władczyni zmieniała się również pogoda. Wiało, grzmiało, zamarzało i rozmarzało – wszystko prawie równocześnie. To było nie do zniesienia. Cierpiały rośliny i cierpiały zwierzęta. Najstarszy z niedźwiedzi udał się do leśnego zamczyska braci miesięcy i poprosił ich o pomoc.

– Między królewnami trwa walka o tron. Zniszczą całą planetę, jeśli ich nie powstrzymacie – rzekł z troską.

Miesiące obiecały porozmawiać z kłótliwymi pannami i przerwać niszczący spór. Po wielu dniach trudnych rozmów udało się doprowadzić do podpisania rozejmu. Siostry zgodziły się na równy podział władzy. Będą zasiadać na tronie w kolejności: Wiosna, Lato, Jesień, Zima, a gdy minie rok, znowu Wiosna obejmie władzę nad pogodą, by po trzech miesiącach oddać ją Latu. Wydawało się, że siostry są zadowolone z rozejmu. Każda dostała swój czas królowania. Wiosna objęła panowanie jako pierwsza i w czerwcu ustąpiła miejsca Latu, to zaś we wrześniu oddało władzę Jesieni. W grudniu zapanowała Zima, która w marcu powinna oddać tron Wiośnie. Niestety, nie oddała. Wiosna zapukała do sali tronowej troszkę za wcześnie, co bardzo Zimę rozgniewało. Wypuściła z uwięzi najmroźniejsze wiatry, aby przepędziły siostrę spod drzwi. Przemarznięta Wiosna zadrżała z oburzenia i oblała Zimę deszczem. Kłótnia sióstr nie miała końca.

– Trzeba je pogodzić – zdecydowały miesiące i wyznaczyły brata Marca na negocjatora. Nie był to najlepszy wybór, ponieważ Marzec należał do wyjątkowo niezdecydowanych miesięcy. Kiedy stanął między siostrami i zaproponował rozejm, Zima popatrzyła na niego z ukosa.

– Dobrze. Pod warunkiem że w marcu królować będzie ta z nas, którą bardziej lubisz – powiedziała przebiegle, gdyż uważała, że jest najpiękniejsza, więc nie można jej nie lubić. Marzec się speszył.

– Ja? Chyba… nie wiem… obie lubię? – bąknął zbity z tropu.

– Namyśl się, byle szybko! – rzekła zniecierpliwiona Zima, której zrobiło się trochę za gorąco w towarzystwie Wiosny. Strapiony Marzec westchnął.

– Tak, tak, już myślę. Hm… ha… hm…

– No?… – Zima przeszyła go chłodnym wzrokiem.

– I co? – ponaglała go także Wiosna.

– Ha… hm…

– Dopóki nie zdecydujesz, w marcu będzie jak w tym garncu! – Zima wskazała gar wiszący nad ogniskiem na pałacowym dziedzińcu. Coś w nim bulgotało, mruczało, syczało i kipiało. Marzec rozłożył ręce.

– Nie umiem tak szybko zdecydować. Dajcie mi więcej czasu – poprosił i pogrążył się w zadumie. Czas mija, Marzec posiwiał, wyłysiał i zapuścił dłuuugie wąsy, jednak wciąż nie dokonał wyboru.

− Jakie imiona miały córki króla?

− Jaki  dar miała  Wiosna, jaki Lato, Jesień, Zima?

− Co robiły siostry po śmierci ojca?

− Czy Zima i Wiosna przestrzegały rozejmu?

− Kto miał je pogodzić?

–  Czy Marcowi się to udało?

 

 

 

 

 

Dziecko kładzie się na plecach, na dywanie. Nogi układa w lekkim rozkroku, stopy odchyla swobodnie na zewnątrz, ręce układa wzdłuż tułowia, z dłońmi (powierzchnie) zwróconymi ku górze. Rodzic spokojnym, cichym głosem  mówi, że to będzie bardzo przyjemna, odprężająca zabawa:

–  Wyobraź sobie, że jesteś białą pierzastą chmurką i płyniesz po błękitnym niebie. Przemykasz między ciepłymi promieniami słońca… Delikatny wiatr przesuwa chmurki w różne strony. Na niebie jest mnóstwo pierzastych chmurek. Między wami przelatują ptaki, a w dole wciąż zmienia się krajobraz. Płynąc po niebie, widzisz w dole piękny las i rozległe pola, które przecina rzeka. Wzdłuż rzeki wije się droga… ale to wszystko jest na dole. Ty i inne chmurki beztrosko płyniecie po niebie, czujesz się radośnie i bezpiecznie, czujesz się potrzebny i ważny… A teraz otwórz szeroko oczy i wróć na ziemię.

KARTA PRACY DO DRUKU

karta pracy

opowiadanie do druku

 

GALERIA WYKONANYCH PRAC